Як давіць. . .

Як давіць прысутнасць твая
Твой погляд цяжкі і смуцен –
– Адкрытай ранай
. . . . . . . . . .
Восень без мінулага брала сваё
А неба нібы ў будучае вусце
Але крываточыць хоць на выгляд і румяна
і ўсё ў ім адлюстроўвае не тваё
Няўжо ў нас усё
Так ужо пагана


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай