info@stihi.by

Пад парасонам крыл бусліных…

***
Пад парасонам крыл бусліных
Зямелька наша – Беларусь.
Між ручаёў стаяць каліны,
Уздоўж дарог – палёў абрус.

То жоўцень рапсавы смяецца,
То з возера злятае гусь…
А мне тут песня удаецца,
Люблю Радзіму – Беларусь.

Калі гляджу я ёй у вочы,
Здымае з сэрца суму груз.
Туманныя люблю я ночы
Зямелькі з назвай Беларусь.

Імя яе шапчу заўсёды,
Дзе б я ні быў, які б прымус
Ні адчуваў. З любой нагоды
Успамінаю Беларусь.

Зямелька родных крыл бусліных
Накрыла шчасця мне абрус,
Дзе лёс мой вышыты калінай,
Дзе расцвітае Беларусь…

19. 07. 2022 г.

Похожие стихи:

  • Жанчына з торбамі
    Цягнецца смуга будняў, Ахінуўшы жыццё людзей. Ідзе жанчына з торбамі Усіх маркотней і сумней. Змяняецца святлафораў святло, Упіваюцца ручкі ў далоні. Ідзе жанчына з торбамі Усё цяжэй з кожным крокам....
  • Дзесьці пад Бахмутам
    страх, голад, пот і бруд, і кроў у акопах, шрапнэль ссякае нада мною ствол, аглух, ляжу ізноў з адкрытым ротам – зямлю прылёт півоні распароў. вакол ад жаху гарлапаняць хлопцы...
  • Пачынала
    імжэць пачынала Каб адразу астыць і знікнуць Галіна сталлю блішчала У здзіўленні вільготным спакусы Мора кропак і ляціш неяк сквапна ў бездань і не зыкнуць А вакол пяюць зычлівыя лужы...
  • Але каб расходаваць. . .
    И как бережливо расходовать радость. Рене Шар. Але каб расходаваць трэба мець Тое незямное што ў часе туманам Падзьмула чужымі словамі Што нясуць смерць і радасці няма Толькі блукае бессань...
  • За акном асенні дожджык…
    *** За акном асенні дожджык Мочыць спелую траву. Як паромшчык-перавозчык, На сваёй зямлі жыву. Перавожу на свой бераг Груз далёкіх берагоў І жыву ў сваіх хімерах Рэчаіснасці і сноў. Варажыць...
Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай

Стихи.бай