Калісьці п’яны Саша Блок…

Александр Александрович Блок

* * *
Тоску и грусть, страданья, самый ад,
Всё в красоту она преобразила.
Гамлет

Я шёл во тьме к заботам и веселью,
Вверху сверкал незримый мир духов.
За думой вслед лилися трель за трелью
Напевы звонкие пернатых соловьев.
И вдруг звезда полночная упала,
И ум опять ужалила змея…
Я шел во тьме, и эхо повторяло:
«Зачем дитя Офелия моя?»

2 августа 1898

Пародыя

Калісьці п’яны Саша Блок
Ішоў к турботам цераз змрок.
І нюхаў нечыя духі,
І думаў пра свае грахі.
Спявалі гучна салаўі,
Птушыныя яны былі.
І зорка з неба – бац! – упала,
Нібы змяя ўваткнула джала.
Так Саша Блок ішоў праз змрок.
Афелію прызначыў рок!

23. 07. 2019 г.


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай