Зіма, о час маёй жалобы
Зіма, о час маёй жалобы,
Хоць любая мне часам ты,
Але няма страшней хваробы,
Чым позірк цьмяны і пусты,
Які мне дорыць сьнег густы
І марныя каханьня спробы.
Зіма, ты цяжкая, але,
Калі адліга настае,
Зьнікаюць і жыцьця пакуты,
Зрывае дух мой тыя путы,
І лёд у сэрцы растае.
А як адчуць сябе жывою
Калі не ўвесну пасьля сьцюжы,
Праходзячы буйныя лужы,
І ўспамінаючы пра волю,
Што не было ў мяне зімою?
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
Оставить рецензию