info@stihi.by

Быў час, калі цвілі мае вяргіні…

***
Быў час, калі цвілі мае вяргіні
І з руж чырвоных капала раса.
Прайшла пара расквечанай княгіні,
І ў белы снег убралася краса.

Быў час, калі паветра пахла мёдам
І рой вясёлых пчол ахутваў луг.
Цяпер мой шлях пакрыты галалёдам
І снегам – рукі схіленыя дуг

Яшчэ жывых зялёных вербалозаў.
І адчуваю, блізіцца зіма,
І час завей, і жудасных марозаў,
І для душы – халодная турма.

28. 10. 2012 г.

Похожие стихи:

  • Жыццёвы шлях…
    Жыццёвы шлях, як нізка лёсу, Старонкі піша ў звыклы сказ. Мы ўслаўлем да нябёсаў Навуку, творчасць ды наказ. Мы ўспамінаем аб падзеях Даўно мінулых і прастых. Зноў разважаем аб надзеях,...
  • ПАЛЕСКI КРАЙ
    Зямля мая! Люблю твае абшары, Пяшчотны гоман рэчак i лясоў, Такога цуду не уявiш ў мары, Як дзiўны цуд птушыных галасоў. Люблю красу цудоўнага Палесся, I падымаць не трэба галавы,...
  • ” У Сож… ”
    ” У Сож… ” У сож не акунуцца нават склада на, Калі гэты воўк вады ажыў — Я бачыў за ім бязгучныя цымбалы! Бо за чараўніцтвы там і быу́! І...
  • Сёння вецер, свежы вецер…
    *** Сёння вецер, свежы вецер, Як жывой вады глыток. Я жыву на белым свеце, Як умею. Не знаток Свету белага наогул, Не вучу, як трэба жыць. Выбіраю сам дарогу, –...
  • Над роснымі травамі жніўня…
    *** Над роснымі травамі жніўня Зноў белы ляціць матылёк, Як я ў сваім вершы наіўным, Бо тое заўважыш здалёк. Наіўна мне думаць, што недзе Ля мора нязведаны рай. Нікуды душа...
Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай

Стихи.бай