La Belle et la Bête
Ёсць на свеце неразлучна:
Прыгажуня і пачвара.
Іх заўсюль суправаджае:
Хараство і мана.
І калі няма адной —
Мо’ звярнуцца да другой.
Так калісь усклала праўда:
Не ісці мне без падмана.
І чамусь распрыгажосць:
Выбрала сабе за госць
Супрацьлегласьць, — ілганнё.
Вось такі бедлам — жыццё.
Дзве душы знянацку злучна,
Быццам лебедзі, спалучны,
І яны ў час знікаюць,
Растаюць і разлятаюць.
Быццам не былі знаёмы, —
Час праходзіць на далоні.
Хоць маліся ўсім анёлам,
Не памогуць табе Богам.
Час праходзіць, час мінае,
Сэнс жыццё сваё губляе.
Свет нішто даўно не дзеліць,
Паміж ім праходзіць ніці.
Хто даведаецца толькі,
Што рабіць пры гэтым, колькі
Гэта цягнецца і як
Нам прайсці праз гэты брак ?..
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
Оставить рецензию