Ой, як жа влад адзначыў
Купальля дзень я сьвяты!
Калі каго я не паздравіў
З вялізным белым сьвятам,
Дык вы ужо там выбачайце.
Весь дзень бо быў заняты.
Ну, ўсё шукаў-шукаў жа
Ту папараць ды з жарам.
І толькі цьвет прадставіў,
Як тая й шусь у хату!
Выходжу за парог свій,
Як чую: хтосьці просе
Вадзіцы даць напіцца,
А то така жарышча.
Ну, й запрасіў дзевіцу
Ва ў ізбу, панымаеш.
А тая ажны плясні
Ў далонькі свае: Мамка!..
А як гэта – ўсё кніжкі
Ды цудныя карціны
Паўсюды у ва діда?!
Ды й на дзьвярах шчэ – дзіўна!
А як зайшлі ў сядзібу
Дзьве ўжо такія дівкы,
То кажуць: як так чыста
Ды ўсюды камянішчы?
І шо ж вы тут рышылы?
Шо, й ій аўтограф нібы?
Дык проста разгубілісь
І слухалі вальскі но.
Бо, в опшым-та, пар кніжак
Дывулькам падарылі.
Цітрадзь Купалы выпала
Ля гэтых слаўных мілак!
…ну, вось жа і засняў пак
Я уж адну красаўку.
Бо друга уцякла дзесь
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
Оставить рецензию