Цікавасць да рэчаў
Цікавасць да рэчаў заўжды абуджае
Жаданне пабегці, упасці – ды зноў
Падняцца, ісці да таго, хто чакае,
Хто бегчы заставіў халодную кроў!
Я зноўку брыду па дарозе да шчасця,
Ды шлях той чамусьці не радасны мне.
І карты упалі чырвонае масці,
Як кроў, што часамі я бачу у сне.
Чаканне чагосці ўначы незямного
Не пройдзе ніколі! Я буду чакаць!
Я буду у снах бачыць тую дарогу,
І будзе яна мяне зноў заклікаць
Да праўды, да вечнасці часу, імгнення,
У тую блакітную дзен далячынь.
Я там дачакаюся толькі збавення,
Каб хтосьці мне душу маю залячыў…
21.11.2007
Знойдзена ў лекцыі “Здаровы вобраз жыцця нацыі”
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
Оставить рецензию