Залатым крылом махнула восень…

***
Памяці Веры Вярбы

Залатым крылом махнула восень,
Як цыганка хусткаю бліскучай.
І замерзлі дыяменты-росы
На вярбе слязой, слязой балючай.

Адышла ты ў рай бязмежнай сіні
І не вернешся ў наш белы край.
Як слупы, застылыя вяргіні
Каля ганку мерзнуць. Што ж, бывай!

Залатым крылом ляці ў нябёсы
І, хоць зрэдку, ўспомні пра мяне,
Ды яшчэ пра Янку, ды пра плёсы,
Бо твой шлях нікога не міне.

29. 10. 2023 г.


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай