Зноў едзе бабуля старая на дачу…
***
Зноў едзе бабуля старая на дачу,
Вязе у заплечніку хлеба акраец.
Шукае забаву сабе, ці удачу,
Ці нейкі пасільны занятак шукае.
“У нас у Зялёным купляюцца дачы.
Адну вось купілі. Трынаццаць мо тысяч!
Шашлык будуць смажыць. На дачы ён смачны.
Багатыя, мусіць, раз грошай не лічаць…
А я буякам сваім торфу купіла,
А потым падсцілкі лясное падкіну.
Цудоўныя ягады… Будзе шчэ сіла,
За хаткай сваёй пасаджу арабіну…”
Спаўзла з электрычкі і крочыць дарогай,
Заплечнік нясе, у ім хлеба акраец.
І лічыць бабуля сваёй перамогай,
Што сілы да дачы дайсці яшчэ мае…
29. 02. 2024 г.
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
2 рецензий к 'Зноў едзе бабуля старая на дачу…'
Владимир Стасюк
02.04.2026 - 12:14Так, Юрый, дача – сэнсаўтваральны фактар у жыццi некаторых асоб.
Невялiчкi экспромт паводле матываў Коласа – Чачота – Багдановiча:
Ландшафты i вобразы роднага краю
Мне ў сэрца запалi навечна.
Я не самотны – я дачу маю
Ў напрамку Мiнск – Маладзечна…
Юрий Боровицкий
02.04.2026 - 14:22Ваш экспромт лепшы, чым Колас, Чачот і Багдановіч разам узятыя.