***
Сяброўцы А.

За кіламетраў сто ці болей
Сяброўка мае агарод.
Там прыгажосць, зямля і воля,
І вельмі праведны народ.

Там хат пустых – не пералазіць!
Дзе стол, дзе скрыню падбярэ.
Не трэба ў хаце, пойдзе ў лазню,
Ці дзе прытуліцца ў дварэ.

Там гной калгасны так і просіць,
Каб толькі хто яго забраў.
Грыбы кашамі яна носіць
З не затаптаных тых дубраў.

А журавіны на балоце?
У Менск вязе і прадае.
Таму і ходзіць у залоце
Ды песні хвацкія пяе.

На год там бульбачкі хапае.
Суседу пограб свой здае,
Дык і ў сталіцу набірае,
Як што тых грошай нестае.

Няма там меж і агароджы.
Куды б хацеў, туды й ідзі.
А лес які! Такі прыгожы!
З яго што хочаш гарадзі!

А дом ці ёсць? І не пытайце!
Такіх не бачыў я дамоў
Нат у рэестры тым на сайце.
Пафарбавала хату зноў.

Падкінуў фарбы аднакласнік.
Ён мерчандайзер там ці што.
Дарэчы, зараз сам калгаснік,
Хаця і носіць паліто.

За сто якіхсьці кіламетраў
Сяброўка мае дом і сад.
Трымае нос яна па ветру!
Такой сяброўцы кожны б рад!

31. 08. 2026 г.