Я чуў жалобны плач і крыкі…

***
Памяці мамы

Я чуў жалобны плач і крыкі
Над рэдкім золатам асін,
І за сабой кудысьці клікаў
Высокі жураўліны клін.

Хоць ведаў я, што толькі клінам
Магчыма выбіць з сэрца клін,
Я ногі цалаваў асінам
І верыў вернасці асін.

А клін высокі жураўліны
Над рэдкім золатам асін
Гарчыў мне ягадай каліны,
Ператвараючыся ў сінь.

Магчыма выбіць толькі клінам
Убіты ў сэрца жалю клін…
Той год пад небам жураўліным
Адзін застаўся я, твой сын.

10. 02. 2024 г.


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай