Вясна

Хто перажыў зіму, мацней шануе лета,
Хто прычакаў вясну, той помніць подых сцюж.
За што яе люблю? За прабуджэнне свету,
За ачышчэнне чалавечых душ.

Я з радасцю гляджу, як закрасуе сліва,
І чарада гусей над лесам праляціць.
І як пасля даджу зазелянее ніва,
Ды голас жаўрука над ёю зазвініць.

Люблю дзівіцца, як ў светлую Нядзельку
Дзяўчаты з вербачкай па вуліцы ідуць.
Здаецца, я б заўжды на гэты свет глядзеў бы
Ды слухаў, як чмялі на дзьмухаўцах гудуць.

Прымаю я любыя поры года:
У кожнай прыгажосць і навіна.
Не дзеліць іх паміж сабой прырода,
І ўсё ж такі, вясна. І ўсё ж такі… Вясна!


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай