Корзина (Кол: 0)

Корзина пуста.

Вялікія губы

Неба блакітнае над галавой павісла,
Вецер у твар прахалодай дзьме,
Пхаючы рыплівую ля дома карусель.
Кінуўшы позірк, настрой як, малако скісла.

Прыгожую постаць губы згрызлі!
Я і збоку, і з другога – нічога не бачна мне.
-Адгукніся, ты чалавек ці монстр, прыйшоўшы ў сне?
Цішыня з пытаннямі дарожку блуклівую выслалі.

– Я – чалавек, а ты хто, прывід?
– Засталіся на твары адны вочы!
– Бо такіе губы я не хочу.
– Не хочаш, дык нада, не адрознівацца – гэта правіла.

Комментировать

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *