Восеньская прэлюдыя
Восень малюе карціны жартліва.
Сыпе лістотай, фарбамі лье.
Складае сімфонію ветру маўкліва,
Музычныя ролі сябрам раздае.
Аксамітнай вільготнасці- скрыпак сумоту,
Шэрым аблокам – бразготку гітар.
Мелагучнаю флейту – лісту адзіноце,
Таму, што згубіўся у рацэ сярод хваль.
Ганарлівым бярозам –грацыёзныя арфы,
Сталым вярбінам – гармонікі жаль,
Раннему золку –жалейкі акорды,
Дробнаму дожджыку – гучнасць цымбаль.
Кіроўнік аркестру – вецер магутны,
Сам кампазітар, сам дырыжор.
Сімфонія навокал, подыхам зычным
Гучыць па абшарам мелодый мажор.
Восень з пашанай зіму сустракае,
Келіх напоўніць густам дажджей,
Арбус на стале збажыной накрывае,
Прэлюдыя сустрэчы і апагей.
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
2 рецензий к 'Восеньская прэлюдыя'
Мила Бриз
07.11.2025 - 16:33“…Восень з пашанай зіму сустракае,
Келіх напоўніць густам дажджей,
Арбус на стале збажыной накрывае,
Прэлюдыя сустрэчы і апагей.”.
Какие вкусные строчки, хочется перечитывать весь верш. Светлана, спасибо Вам за талантливые, душевные строчки пейзажной лирики. Очень красиво звучит, музыкой льется. Я подлечусь и обязательно все, все почитаю. Спасибо Вам за чудоуны верш, за любовь да роднай мовы. С теплом души,
Екатерина Хендогина
10.12.2025 - 13:46Музычны верш атрымауся, вельми добра! Дзякую.