Вершаванне…
Кідаю словы ў бездань вышыні,
Аблокі напаўняю туманамі.
Мільгаюць зорак творчыя агні
І неба ажывае галасамі.
Рух думак як нябачныя сляды,
Агортвае чароўным хваляваннем.
Зрабіўшы націск цвёрда як заўжды,
Напоўню вершы казачным гучаннем.
Нячутны голас, немы крык душы
Разыйдуцца як хмары спадзявання,
Гукаюць рэхам рыфмы – спарышы,
Ствараюць лесвіцу вершаскл
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
Оставить рецензию