Вершаванне…

Кідаю словы ў бездань вышыні,
Аблокі напаўняю туманамі.
Мільгаюць зорак творчыя агні
І неба ажывае галасамі.

Рух думак як нябачныя сляды,
Агортвае чароўным хваляваннем.
Зрабіўшы націск цвёрда як заўжды,
Напоўню вершы казачным гучаннем.

Нячутны голас, немы крык душы
Разыйдуцца як хмары спадзявання,
Гукаюць рэхам рыфмы – спарышы,
Ствараюць лесвіцу вершаскл


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай