Вар’ят і паэт
Я — безнадзейны рамантык
з надзеяй на лепшае заўтра…
Я — бессаромны паэта,
ахутаны сораму пылам…
Я — супярэчны вар’ята,
што ў свеце шукае парадак…
Бясконца гляджу я ў халодныя, мёртвыя зоры,
і прагну у небе маўклівым убачыць адказы…
Якія адказы?
Якіх не было — і не будзе…
Але ж пачакайце!
Але жа паслухайце, людзі!
Ці чулі аднекуль здалёку вы гэтыя звоны?
Як выбух,
як слова,
як песня,
як подых звышновых?
Вар’ят і паэт —
толькі двое пачулі іх спеў.
І рацыю, ведаю,
кожны асобную меў.
25.08.25
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
Оставить рецензию