Корзина (Кол: 0)

Корзина пуста.

Успаміны з самотным адценнем

Your page rank:

Столькі слоў, і ўсе не пра тое,
Што хацела табе расказаць.
Мы сядзім, успамінаем былое,
Калі свет пачалі штурмаваць.

Нам тады ўсе шляхі былі рады,
Маладосць бударажыла кроў,
А напой нечаканае здрады
Там не ліўся ў бакалы сяброў.

У палоне надзей безнадзейна
Увязлі шчыльна былога гады,
Дзе мы рушылі роўна, ідэйна.
Усё здавалася простым тады.

На руінах учарашніх палацаў
Сення роспач блукае, як здань,
І пад покрывам новых нябёсаў
Іншы дзень нас зацягвае ў твань.

Мы смакуем гарбату з варэннем,
Час імкнемся ў вузел звязаць…
Успаміны з самотным адценнем
Нас падхопяць і будуць люляць.

Комментировать

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *