Ураган

Я па тваім жыцці, як ураган,
Прайду і ўсе надзеі знішчу.
Я не каханне, а падман.
У бездань за сабой я клічу.

Па лабірынтах пачуцця
Мы паблукаем для забавы,
І ты паверыш: я – твая,
І позна ўцяміш, што няправы.

Пасля назойліва афіцыянту
Пачнеш у бары ў паўсне
Ты мармытаць бясконца мантру:
Усё прайшло і гэта праміне.


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай