У чаканні восені
Жнівень туманам начным растрывожвае сэрца,
Нібы чакае яно нешта новае зноў.
Днём яшчэ можна пад сонцам лагодным пагрэцца,
Толькі ў полі чароды падросшых буслоў
Распавядаюць, што восень свой выхад чакае,
Таленавітай акторкай узысці на падмосткі,
Золатам усё упрыгожыць ад краю да краю
І распачаць свой спектакль апрануўшыся ў блёсткі.
Найцікавейшы спектакль пра каханне і здрады,
І што прыйшоў час лічыць залатых куранят,
І што, нарэшце, пара ўжо не слухаць парады
Дабразычліўцаў у шкуры авечай да пят.
Мне падабаецца быць з табой, дыхаць паволі,
Воблакам шызым і птушкаю ў сіняве,
Ветрам у полі, якога не знойдзеш ніколі…
Восень, адкуль жа ты ведаеш ўсё пра мяне?..
19.08.2026
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
2 рецензий к 'У чаканні восені'
Татьяна Богданович
23.08.2026 - 20:27Вельмі глыбокі восеньскі верш, Таццяна, адпавядае настрою надвор’я, дзякуй!
Татьяна Короленко
24.08.2026 - 16:16Дзякую Вам за добры водгук, Таццяна!