Сябрам
Расходзяцца і сходзяцца шляхі
На скрыжаваннях зменлівага лёсу.
З’яўляюцца аднойчы, як з нябёсаў,
Сябры, з якімі жыў у час другі.
Я бачу зноў таварышаў сваіх
Юнацкасці, пакінутай далёка.
Было там неба чыстым і высокім
І шчасця нам хапала на усіх.
Убачу вас і ўсцешыцца душа,
Сагрэецца ад дабрыні й спагады,
Ад весялосці й добрае парады…
І вось наноў у дарогу паспяшаць.
І зноўку лёс падхопіць на крыло,
І разляцімся…Назаўжды? Надоўга?
Мае сябры, жывіце вельмі доўга,
Каб нас жыццё яшчэ не раз звяло.
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
Оставить рецензию