*** Зноў палынова-горкія ўспаміны…
…жыхарам адселеных вёсак…
Зноў палынова-горкія ўспаміны
Турбуюць сэрца доўгімі начамі,
Вярэдзяць сон і ў край завуць радзінны,
На векі вечныя пакінуты ў адчаі.
Даўно няма дарог, няма сцяжыны,
Што прывялі б дамоў, да роднай хаты.
І хат няма. І толькі спеў птушыны
З трывожнай цішаю спрачаюцца заўзята.
Адвечнасцю становяцца вытокі,
Шрамы магільнікаў хавае часу замець,
Ды родны голас кліча ўсё далёкі,
Блукае па былых дарогах памяць.
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
Оставить рецензию