След мінулага. . .
Г.Малер.
Сімфонія №5
Адажыо.
След мінулага птушкай стомленай
Шукаў у палёце востраў апраўдання
Снег біў ў акно
Адажыо пляскалася бы бяздоннае
Не абражаючы прыроду пакаяння
і нешта ў памяці хацелася адшукаць
Сяброў з дзяцінства быццам бы ўбачыў
Вось сказала нешта мая маці
Я чамусьці не знайшоў што адкацаць
Замоўкла музыка. . . ў ілжывай цішыні
Стаю ў нямым раздарожжы нібы бяздомны
Нешта непатрэбнае сышло і стала лягчэй мне
Быццам уваходжу я ў некрануты свет
Вялікі і як бы яшчэ сонны
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
Оставить рецензию