Завіруха брахала. . .
Завіруха брахала бы сабака мая
Сцякаючы хваляй каб вырвацца ў высь
Сняжынкі
Як ветру старая хлусня
Лёталі
Празрыстай соллю ля каменных ніш
А раніцай
Світанак разлёгся на блакітным снягу
З размаху сарваўшы павуцінне ў цьмы
Мароз ліняў
Завіруха адстагнаць змагла ў начы цішыню
і ўспыхнула неба глазурай
Дзіцяцей што не знае віны
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
Оставить рецензию