Восеньская раскоша. . .
Восеньская раскоша Вакол цішыня
А далей ні слова Думка голай была
Як быццам за ноч узнікла сцяна
і ластаўка ў небе гняздо бы звіла
Прачнуўся
Усё неба ў пыле з начных нібы сноў
Убачыў вецер сябе ў вадзе
і кінуўся ў скокі
Нешта перашкаджала
Стыла бы ў раба кроў
і быццам у паветры
Вырастала непрытомнасць трывогі
Даволі За што
Як усё начаць з пачатку
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
Оставить рецензию