Ноч як расчыненыя дзверы. . .

Ноч як расчыненыя дзверы
Што вядзе але не ведаеш куды
Хтосьці чужы быццам штурхае
Увайдзі на павер
і ты закрэсліш
Усё што прыйдзе ад бяды

Але не бывае ісціны
дзе не галавою мудрасць
Свабоды
абмежаванай законам
Хлуснёй
не разбавіць праўды сутнасць
Каханнем не назваць
Усё тое што крывёю мыецца са стогнам
. . . . . . .
А мне як быць
Каб свечку кахання
Сваю ж не загубіць


Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай