Снежань

Над краінай ходзяць хмары
Сыплюць людзям снег у твары
Цяжка рухацца па снезе
П’яны дворнік дрыхне недзе

Мабыць нават завіруха
Скаргі свішча яму ў вуха
Ад таго хто пазірае
Як ён снег не прыбірае

На сам рэч ён гроб ад рання
Марнатраўства прыбіранне
Калі снег як пух з пярыны
Робіць з выніку ўспаміны

Урэшце зарабіць на пляшку
І яму цяпер не цяжка
Пазірае хітра ў вочы
Тым хто шкрэбці не ахвочы

Бо цяпер каля машыны
Жыхары прыбраць павінны
Тры машыны тры рублі
Пляшка і нахер усё б вы ішлі


Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай