Паляцелі за край журавы…

Паляцелі за край журавы маладыя,
Прыгожыя, моцныя, поўныя сіл.
Не страшныя ім цяпер далі чужыя,
Іх вецер свабод падхапіў.

Апусцела гняздо, іскры ў небе мігочуць,
Іх цягнуць нязведаныя ззяння лясоў.
Яны памяць сваю захаваць больш не хочуць,
Паляцелі, каб не чуць галасоў.

Згубілі адчай, атрымалі свабоду
І цяпер не маюць праблем.
Крылом рассякаюць і льды, і надвор’е
крычаць: Мы свой крыж панясем.


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай