Падарунак.
Я адчуваю вызвалення час,
Калi нiчога больш ужо не трэба,
Калi пустое не хвалюе нас –
Было б папiць вады i зʼесцi хлеба.
Не трэба ўпрыгожванняў мiльён,
Не ў золаце i не ў брыльянтах сiла,
А грэе сэрца просты медальён,
Што ўнучка пазаўчора падарыла.
Бо жоўценькi кружочак на шнурку,
Падараваны проста без прычыны,
Гаворыць, што хоць нехта на вяку
За нiзавошта любiць цябе шчыра.
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
3 рецензии на 'Падарунак.'
Татьяна Короленко
05.05.2025 - 19:29https://www.youtube.com/shorts/2H35ieJbxIs
Можна паслухаць.
Татьяна Богданович
06.05.2025 - 12:16Дзякуй, вельмі кранальны верш.
Татьяна Короленко
06.05.2025 - 13:15І Вам дзякуй на добрым слове.