Корзина (Кол: 0)

Корзина пуста.

Мастак вязе з выставы творы
Злуючы клункамі людзей,
Якіх стаміў пад вечар горад,
Разбіўшы сподачкі надзей.

Мастак трасецца над паперай
Над шклом , прыціснутым да ног
ён разумее поўнай мерай
што адчуваў распяты Бог.

Шыпяць зацятые над вухам :
-Куды ты прэшся ? Ўлез дык стой !
Якая пакусала муха
Такіх лагодных у застой ?

А ў тоўстым сшытку запаветным
У кожным ўпісана радку :
-Узровень творчасці сусветны!
Вялікі дзякуй Мастаку !

1994

Комментировать

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *