Мае думкі
Мае думкі зусім не новыя, і гучаць яны рознымі мовамі.
Калі сумныя, калі смутныя, і бядовыя і пакутныя.
Думкі розныя і нездольные, расказаць каму невымоўныя,
Рэхам болі чужой насыцілісь, ад муштры казённай намыкалісь.
Нерухомыя, разрушальные, пры сабе трымаю адчайна я.
І пакутуюць і збянтэжаны, замурованы ў сцены мэжамі.
Яны енчуць, як абяздоленные, і жувуць яны ў волі –нявольные.
І на свет не выйдуць ніколі, бо такая ў іх ужо доля.
Сітам розума толькі прасеяныя, каб міліёнамі не растрэлянныя,
Затаённые і не смелыя, ў мелодыях чыстые, белыя.
На свет з’явяцца каляровыя, ясным сонейкам намалёваныя.
І слязамі дажджу умытыя, і вясёлак дугой разлітыя.
Яны летнія і зімовыя, і з птушыным гоманам роўныя,
І крынічнай вадой палітыя, а у сэрцы гучаць малітвамі.
Аб красе наваколля здольнай, аб нябёснай высі прывольнай,
Аб кветках што сужкай ў разлог…
Аб марах бяспечных, што шчасця дасць Бог.
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
4 рецензии на 'Мае думкі'
Эма Кавалевіч (Савіч)
01.02.2025 - 07:18Дзякцй за прыгожы верш.
Вельмі падобна на мае думкі…
Светлана Ковалёва
07.02.2025 - 11:20Дзякуй і Вам Эма. Мне вельмі прыемна.
Людмила Богданова
30.11.2025 - 15:28Спасибо, Светлана, очень понравилось произведение. Мудрые слова!
Светлана Ковалёва
11.01.2026 - 13:01Я рада, што Вам спадабаўся мой верш, прыемна. Дзякуй за падтрымку. Ўсяго найлепшага.