Корзина (Кол: 0)

Корзина пуста.

А мне ўжо шасці дзесяты,
Многа зведаў я дарог.
Адну-да матчынай хаты,
На ўсё жыццё ў душы збярог.
Па гэтай вузенькай сцяжынцы,
Што бегла ля крывой сасны.
Спяшаўся я да маці.У хусцінцы.
Яна чакала,праганяла сны.
Гаворачы,шлі мы разам,
Да сцен маленькай хаціны.
Дзе стол накрыты пад абразам,
Агонь гайдаецца лучыны.
Цяпер адна яна ў полі,
Да вокнаў лезуць гурбы снегу.
Так,сапраўды,ужо ніколі,
Не будзе тут гамонку-смеху.
Ды на душы вялікі камень,
Нясцерпна давіць ёй на грудзі.
Няма пяшчоты і твой пламень,
Саграаваць мяне не будзе.

Комментировать

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *