Ля замкавых сценаў
Ля замкавых сценаў
Між ліпаў і клёнаў
Той лісцік, з галінкі
Сарваны, ляцеў…
Куляўся, круціўся,
У неба імкнуўся,
Ды раптам стаміўся,
Прылёг адпачыць.
У шабельным звоне
Пад гукі праклёнаў
Агеньчык надзеі
Ў начы зіхацеў…
Ды жудаснай хваляй
Той кат абрынуўся
На нашу Радзіму,
Каб злое стварыць.
Яшчэ не аднойчы
Над Лідаю роднай
Бясконцаю хмарай
Захопнікі йшлі…
Ды сцены трымалі,
Ліліся ў іх слёзы
Імклівым патокам
Празрыстай ракі.
Пад сонейкам шчодрым
Прыгожа і годна
Камбайны аралі
На роднай зямлі…
Каб быў дабрабыт
І спаўнялісь прагнозы
Вышэйшым гатункам
Пухнатай мукі.
Ля замкавых сценаў,
Дзе явар з калінай
Спрадвечнаю мовай
Зашэптваюць гай…
Прыемна і мне
На світанку спаткацца,
Удзень спадзявацца,
Ды зноўку чакаць.
Хай бусел павольна
Над любай краінай
Ляціць і пільнуе
Чароўны мой край.
Я лёсам хачу
Да цябе дакранацца,
Ля замкавых сценаў
Каханне спаткаць.
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
Оставить рецензию