Хто мяне натхняе?
Мяне натхняюць не захопнікі веліччу з космас,
Нават не словы зоркі ці матыватара гастралёра,
Мяне натхняюць простыя людзі, што побач са мною,
Часам хочацца дабіцца ўсяго у гонар іхніх імёнаў!
Мяне ў дзяцінстве натхняў дзед сваімі байкамі
Пра вольных казакоў, не знаёмых са страхамі.
І я натхняўся татам, які ён вучоны і ўпарта кіруе лёсам…
Пакуль бацька не здрадзіў сябе і мне, зямлі і нябёсам!
Мяне натхняюць дзівакі, якія сказалі “не” усім трэндам,
І сышлі ствараць вялікае і вечнае – яны стануць легендай!
Паважаю сілу тых, хто не гледзячы на ганьбу і ціск,
Росціць чароўныя кветкі са свайго сэрца і дарыць усім.
Простыя людзі, што робяць вялікія рэчы,
Вось хто мой герой, вось годны сын чалавечы!
Заўсёды маці мяне натхняла, і я натхняўся,
Яна верыла, калі я на лёс свой пляваўся.
19 лістапада 2024 – 14 лютага 2025
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
Оставить рецензию