Heinrich Heine. Der Doppelgänger (пераклад)
Гайнрых Гайнэ. Двайнік
Спакойная ноч, цішэюць завулкі,
Ў той хаце багданка мая жыла;
Цяпер толькі водгук разносіўся гулка,
Ды хата на тым жа месцы была.
Там стаіць чалавек, тарашчыцца ў неба,
Да болю рукі сабе ламае.
Мне месяц асьвечвае твар яго слаба —
Жахаюся: ўласны мой вобраз ён мае.
Двайнік! Ты бледны хлапчына! Навошта
Малпуеш пакуты каханьня майго,
Калі я прыходзіў такой самай ноччу,
У час такі даўні пад гэта акно?
(Багданка — каханка)
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
2 рецензий к 'Heinrich Heine. Der Doppelgänger (пераклад)'
Владимир Стасюк
17.03.2026 - 18:08Вельмi прыйшлося даспадобы Ваша перастварэньне “Двайнiка”, Мацей!
Дакладна перададзены настрой, зьмест i фармальныя асаблiвасьцi аўтарскага тэксту. Засяроджуся толькi на адным аспэкце.
Твор Гайнэ вызначаецца дакладнай рыфмоўкай (Schatz – Platz i да т. п.), за выняткам 1-га i 3-га радкоў другой страфы, дзе сустракаем недакладную рыфму (in die Höhe – sehe), у якой нацiскныя галосныя (менавiта ö i e) не супадаюць.
Гэтая адметнасьць верша Гайнэ надзвычай трапна перададзена дысананснай рыфмай (нЕба – слАба).
Верш “Двайнiк” добра вядомы ў клясычных рускамоўных перакладах (Блока, Аненскага i iнш.), але ў анiводным зь iх адпаведны момант не быў узяты пад увагу…
Мацей Мілашэвіч
17.03.2026 - 21:38Вельмі рады вашай рэцэнзіі! Дзякуй, што заўважылі гэтую асаблівасьць.