Дзіўныя казкі

info@stihi.by

З начнога, цёмнага неба
Злятаюць дзіўныя казкі
На мяккіх лапах, як кошкі,
Натхненне дораць адразу.

Збягу я з тленнага свету
Падчас надыходу ночы.
Пад гукі дзівоснай ліры
Душа-стваральніца крочыць.

Размеціць памер і рыфмы,
Знойдзе сюжэты і тэмы.
Вершаў падводныя рыфы
Схаваць зможа часа вэлюм.

У радках растворыцца смутак,
Казкі раскажуць аб шчасці,
Боль зачыню у скарбонцы,
У вершы прыбаўлю жарсці.

Світанак стуліць мне вейкі,
Лягу у сваёй пасцелі.
Засну і зноў будзе сніцца
Пяшчота карцін пастэллю.