Дзень…

Знікаюць зоркі на світанні,
Смугу праліўшы над ракой.
І дзень у сонечным убранні
Змятае ранішні спакой.

Ступае дзень імклівым крокам,
Зямлі не чуе пад сабой.
У небе сонца ззяе вокам,
І хмары рояцца гурбой.

Адпачывае дзень апоўдні,
Дзе постаць свой губляе цень.
Свячэннем Боскае паходні,
Па небасхіле сходзіць дзень.

Сыходзіць дзень туды дзе ззяе,
Чырвонай стужкай небасхіл.
А вечар цемрай ахінае
І рассыпае зорны пыл…


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай