Чароўны пачатак. . . .

Чароўны пачатак
Свечкай аплыўшы ў канцы
Вось час бы жыць
Вось завядання ляглі цені
З лёсам закованым у кальцы
Дзе радасць толькі блісне мігаценнем
і адразу
Спрабуе з твару як сысьці

А далей што
і цені бязгучна запляскалі
Мякка хістаючыся
Застыла сонца
Мішэнню для кагосьці стаўшы
Не бачачы будучыні ў мінулым задыхаючыся
Я
Тапчуся ў сённяшнім
Вачыма на надзею бы ўпаўшы


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай