***
Бясконца шчаслівае долі шукаю,
А доля шчаслівая – вось яна, вось:
Валошкі ў жытах беларускага Краю
І ў сэрцы шчымлівае роднае штось.
Шчаслівая доля – прайсці цераз поле
І проста пагладзіць валошку рукой.
У жыце волошцы – раздолле і воля,
Што сіняй цячэ і бясконцай ракой.
22. 07. 2023 г.
Похожие стихи:
Зоры Запаланілі зоры прастор, Светлае неба ноччу ад зор. На небасхіле ўзыйшоў маладзік, Серпікам ззяе, як святасці лік. Ён патаемныя думкі прымае І ў свой надзейны куточак хавае. Кожнаму – свой,...
заняўшы месца апасля арлоў (іронія) Заняўшы месца апасля арлоў, Сабе на лоб наклеіўшы “Я – дзіва!”, Ён у гняздзе чырыкаў гукі слоў, І мае шанец на бутэльку піва....
Плюхнула холадам. . . Плюхнула холадам з ценю лістапада Клён у ліхтары адказаў разуменнем Ляцелі вятры лістотай парада Сябе паважае цякучым імгненнем і рыпала ноч жуя пустыню імглы Холад дзіравіў хату шэраю мышкай Сівелі...
Я стаю. . . Я стаю і сябе пытаю. . . Хто ты Што чакаеш тут зараз Ёсць хата хлеб і шмат работы Чаго цябе бярэ за ныркі і што так гняце цябе ў...
Сонца свеціць, сонца грэе… На Купалле Сонца свеціць, сонца грэе, Падрастаюць агуркі, І ліпнёвы вецер вее Зноў ад Вязынкі-ракі. Сонца свеціць, сонца грэе, Ходзіць злы як сыч сусед, Песціць думку, што сумее Пахмяліцца ён...
Оставить рецензию