Адышлі снягі…
Адышлі снягі, завеі,
Зноўку квецень за вакном
Будзіць мары і надзеі,
Што пакінуў я даўно!
Клопаты аб тым, аб гэтым
Гоняць прэч маю нуду.
Можа, нават гэтым летам
Сродак я такі знайду,
Што вярне мяне ў юнацтва –
Ў кут мой родны над ракой,
Дзе я мог бы зноў спаткацца
З жонкай, але маладой.
Я б назначыў ёй свіданак
Ў мурагáх каля ракі –
І шапталіся б да ранку
Пра пражытыя дзянькі.
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
Оставить рецензию