***
Оцените стихотворение:

Your page rank:

Самотны позірк прывітання, зазірне ў нікуды
Хацелася б пазбегнуць, але рэчаіснасці путы
Жорстка прыбілі мясныя пуды.

І застаўшыся сам-насам лістом,
Гэтым рэшткам колькіх там слоў,
З крыўдай жыццёвай на зоры глядзець,
Марыіць-мроіць як яны зіхацець.

Комментировать

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *