Вадкая смерць

Тары агнявой вады грымяць ў цягніку,
А на пероне цягнуць мужыкі руку.
У рэкламе не кажуць “Вы выбухнеце,
Але намякаюць “Можа вы бухнеце?”

Я злуюся на цябе, бо ты разумна…
Усё ведаеш і часам робіш бяздумна!
Антыбіётыкі мяшаеш з агнявой вадой.
Хочаш закрэсліць усё сваёй рукой?!

Ну канешне ж, ты ведаеш лепш!
Што можа параіць гэты ўнтэрменш
Які не бачыў дарослае жыццё?!
“Проста ты наіўны, вось і ўсё!”

На справе ўсё інакш як не дзіўна –
Усе мы не нявінныя, але хто наіўны?
Я жорсткі цынік і злобны ізгой,
А ты жа ведаеш як працуе напой!

Алкагалізм крадзецца непрыкметна,
Дэпрэсія, радасць – яго інструменты.
Ён кідае нам думку, што выхад адзін,
І забівае ў нас людзей, як таксін!

Вадкая смерць не спаталіць смагу,
А хітра дасць адчуць моц і перавагу.
Але ўцячэ з цягам часу мора віна,
І павярнецца нам хваробамі віна…

Траўмавана дзяцінства маё бацькам –
Ён напіваўся і паляваў мяне знянацку.
Яго твар монстра пужаў да істэрыкі,
Але страшней бачыць яго сёння ў люстэрку!

Так, я і сам ў лапах д’ябла пабыў,
І клеймо вінаватага не сцерці!
Агнявая вада спаліць нас унутры,
Таму запішы маё імя ў сшытак смерці!

13 ліпеня – 27 жніўня 2025


Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай