[Intro]
Цішыня ў пакоі, але ў скронях гучыць барабан.
Цені на сцяне сплятаюць нейкі хітры план.
Шэпчуць мне на вуха, што я слабы, што я прапаў,
Што наступны крок – гэта мой правал, мой фінал,
Яны хочуць бачыць, як дрыжаць калені,
Як мой свет ператвараецца ў чорныя цені.
Цені шэпчуць: “Здайся, схавайся, бяжы”,
Але я сціскаю мячы на апошнім рубяжы.

[Chorus]
Я не павінен баяцца. Не, я не павінен.
Страх забівае розум і робіць мяне бязвінным.
Гэта маленькая смерць, што вядзе да слепаты,
Я сустрэну яго тварам, тут, пасярод пустаты.
Хай ідзе праз мяне, хай праходзіць наскрозь,
Гэта проста ілюзія, гэта проста злосць.
І калі ўсё міне, я пабачу яго шлях,
Дзе быў страх, там нішто. Толькі позірк у вачах.

[Verse]
Страх сціскае грудзі, ён крадзе паветра,
Ператварае мае думкі ў кавалкі попелу з ветрам.
Хоча зрабіць з мяне марыянетку, ляльку без волі,
Каб я блукаў у цемры, не бачачы сваёй долі.
Але кожны ўдых – гэта крок насустрач, гэта мой бой,
Я не дам страху ўлады над сабой.
Я ўпускаю яго, як халодны струмень,
Я дазваляю яму быць, але толькі як цень.

[Chorus]
Я не павінен баяцца. Не, я не павінен.
Страх забівае розум і робіць мяне бязвінным.
Гэта маленькая смерць, што вядзе да слепаты,
Я сустрэну яго тварам, тут, пасярод пустаты.
Хай ідзе праз мяне, хай праходзіць наскрозь,
Гэта проста ілюзія, гэта проста злосць.
І калі ўсё міне, я пабачу яго шлях,
Дзе быў страх, там нішто. Толькі позірк у вачах.

[Bridge]
Бура прайшла. Цішыня. Дыханне роўнае знарок.
Я вяртаю ўнутраны позірк, каб знайсці страха след і крок.
Я шукаю той шлях, па якім ён прайшоў праз мяне,
Але там пуста. Там нічога няма, а ні ценю на сцяне.
Страх знік, растварыўся, як дым, не пакінуўшы знакаў.
Няма больш ланцугоў, няма больш спантанных страхаў.

[Chorus]
Я не павінен баяцца. Не, я не павінен.
Страх забівае розум і робіць мяне слабым і дзіўным.
Гэта маленькая смерць вядучая да слепаты,
Я сустрэну яго тварам, тут, пасярод пустаты.
Хай ідзе праз мяне, хай праходзіць наскрозь,
Гэта проста ілюзія, гэта проста злосць.
І калі ўсё міне, я пабачу яго шлях,
Дзе быў страх, там нішто. Толькі позірк у вачах.

[Outro]
Дзе знік страх,
Там нічога няма,
Толькі я.
Мой розум чысты.
Мая воля як сталь.
Дзе знік страх
Нічога і не няма.
Застаўся толькі я.
толькі я
толькі я.

Музыка і выкананне нейрасеціва SUNO
https://suno.com/s/n2O1dkN0FzcfSrqf