Ветразь - Стихи.бай

info@stihi.by

Ветразь

Your page rank:

У вы́раі ве́тразь зніка́е
За хва́ляй, нібы́ на спачы́н,
І змо́ра яго́ не зляка́е,
Не спы́ніць туго́й далячы́нь.

У змро́ку зіхо́ткая здра́да
Зава́біць хлуснёй у віры́,
На зо́лку скана́е прына́да
І кво́лы праме́нь на жвіры́.

Рапто́ўна згада́ныя мро́і
Ў кару́нках пяшчо́тнай тугі́
Паво́льна зніка́юць, як стро́і
Ў бязва́жкасці кво́лай смугі́.

Зніка́е ўсхвалёваны ве́тразь:
З куне́гаю пільна сачу́,
Як во́дар аздо́біў паве́тра,
І ў бе́здані зні́чкі лічу́.

Аутар верша С. Грахоўскі
Музыка і выкананне нейрасеціва Suno