Раскінецца зіма над Беларуссю,
Сняжынкі ў небе — срэбны карагод.
Зямля дыхне ў чыстым абняццю,
І лес спявае свой зімовы ход.

Беларусь мая, краіна светлая,
Зіма табе — як казка чыстая.
Сэрца грэе цеплыня сумленная,
Любоў жыве, як зорка вечная.

Дарогі белыя — срэбныя стужкі,
Рэкі пад лёдам спяць, як у сне.
У хатах — песні, i смех дружны,
Цяпло агню ў кожным акне.

Беларусь мая, краіна светлая,
Зіма табе — як казка чыстая.
Сэрца грэе цеплыня сумленная,
Любоў жыве, як зорка вечная.

Сасна ў бары стаіць, як вартаўніца,
Бярозы — белы караул.
Зіма ў вянку з крыштальных іскрыц,
Нясецца ветрам праз палеткі, луг.

Беларусь мая, краіна светлая,
Зіма табе — як казка чыстая.
Сэрца грэе цеплыня сумленная,
Любоў жыве, як зорка вечная.

І ў сэрцах нашых — цішыня святая,
Як снег, што светам чыстым праляжыць.
Зіма нас вучыць: праўда вечная,
Любоў і памяць будуць вечна жыць.

Беларусь мая, краіна светлая,
Зіма табе — як казка чыстая.
Сэрца грэе цеплыня сумленная,
Любоў жыве, як зорка вечная.

І будзе дзень — і сонца ўсміхнецца,
Зіма сыдзе, але пакіне след.
Бо ў сэрцах нашых вечна застанецца
Твая краса, твой чысты белы свет.

Беларусь мая, краіна светлая,
Зіма табе — як казка чыстая.
Сэрца грэе цеплыня сумленная,
Любоў жыве, як зорка вечная.

Беларусь мая, краіна светлая,
Зіма табе — як казка чыстая.
Сэрца грэе цеплыня сумленная,
Любоў жыве, як зорка вечная.