Зіма прыйшла — і свежы ўздых,
У твар халодны вецер б’е.
Сняжынкі белыя, як міг,
Ціхутка падаюць ў жыццё.

Першы снег — як знак з вышынь,
Белы свет у ззянні тым.
Добра, калі зіма прыйшла —
Свет і радасць нам дала.

Я выходжу — вакол бела,
Фанар схіліўся без цяпла.
А снег гучыць, як песня смела,
Як вечнай музыкі струна.

Першы снег — як знак з вышынь,
Белы свет у ззянні тым.
Добра, калі зіма прыйшла —
Свет і радасць нам дала.

Я не спяшаюся дадому,
Хачу марыць у цішыні.
І ў гэтай казцы снежнай, новай —
Сняг захоўвае сны мае.

Першы снег — як знак з вышынь,
Белы свет у ззянні тым.
Добра, калі зіма прыйшла —
Свет і радасць нам дала.

Дрэвы ў белым, быццам у казцы,
І горад — як святочны сон.
Дзеці смяюцца, след у фарбе,
Сняг дорыць сэрцу паклон.

Першы снег — як знак з вышынь,
Белы свет у ззянні тым.
Добра, калі зіма прыйшла —
Свет і радасць нам дала.

Сняг размаляваў ўсе галіны,
У замкі ператварыў дамы.
Ён лечыць боль, дае надзею,
Ён ведае, што любіш ты.

Першы снег — як знак з вышынь,
Белы свет у ззянні тым.
Добра, калі зіма прыйшла —
Свет і радасць нам дала.

Хай не казка — я ўсё ж веру,
Што святло вядзе праз змрок.
І сняг, як друг, даруе шчыра
Надзею, радасць і ўрок.

Першы снег — як знак з вышынь,
Белы свет у ззянні тым.
Добра, калі зіма прыйшла —
Свет і радасць нам дала.

Хай холад вея — сэрца грэе,
Зіма нясе нам дабрыню.
І вецер сняжны сеяць умее
Цяпло, надзею і малітву.

Першы снег — як знак з вышынь,
Белы свет у ззянні тым.
Добра, калі зіма прыйшла —
Свет і радасць нам дала.

————————————–
Соавторы:
Андрей Асаенко &. Вячеслав Ковальчук.
————————————–