Гэта яна

EDUARD MOERIKE

Er ist’s

Fruehling laesst sein blaues Band
Wieder flattern durch die Luefte;
Suesse, wohlbekannte Duefte
Streifen ahnungsvoll das Land.
Veilchen traeumen schon,
Wollen balde kommen.
– Horch, von fern ein leiser Harfenton!
Fruehling, ja du bist’s!
Dich hab ich vernommen!

ЭДУАРД МЁРЫКЕ

Гэта яна

Вясна, як блакітная птаха,
Крыламі трэпле ў паветры;
Пахне салодкім ветрам
Краіны над кожным дахам.
Фіялка ўжо марыць, маўчыць,
Квітнець яна хоча між траў.
– Паслухай, здалёк недзе арфа гучыць!
Вясна, гэта, любая, ты!
Я сэрцам цябе распазнаў!

Пераклад Юрыя Баравіцкага


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай