Ты стала маёй ранай

Ты стала маёй ранай,
Не мне цябе судзіць.
За шчырае каханне
Прыходзіцца плаціць.

Страла душу пранзіла,
Калі зышла любоў.
Я памятаю слёзамі
Правёў цябе дамоў.

Чаму любоў праўдзівая
Таіцца ў цішыні?
І раптам аб’яўляецца,
Калі згарыш унутры?

Кавалак сэрца вырваны,
Пачуцці сцёрты ў пыл.
Ты так і не дазналася,
Як моцна я любіў…


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай