Раманс
Калі запудрыць небасхіл луна,
Схаваецца за гарызонтам сонца,
Амаль імгненна зазвяніць струна
І будзе, граючы, дрыжаць бясконца.
Тады ты глянеш на двары з акна,
І валасы твае падуць на плечы;
Ты запяеш, і расцвіце вясна,
А раніца падымецца і ўвечар.
У гэтай цішыні пагаварым,
Пакуль з табой пяе мая гітара,
Пакуль луна з сябе змывае грым,
Збягаючы ад сонечнага шара.
Аднойчы будзе так, як кажуць сны, –
Аднойчы мы сустрэнемся, я веру;
У цішыні рагочуць цвыркуны
І зноў луна не абагнала сферу…
04.02.2026
Защищено Google CAPTCHA. Политика конфиденциальности и Условия использования. Copyright 2025, Стихи.Бай
Оставить рецензию