Вада нябёсаў

Я заўсёды чакаю цябе з нецярпеннем.
З хваляваннем душы,з непакоем таемным.
Толькі ўбачу на шкле след нябеснай вады-
Пакідаюць душу даўняй крыўды сляды.

Чым ты,дождж,маё сэрца ахінуў ліхое,
Прыварожыў яго ты якою травою?
Мабыць водарам тым,што ляціць ад зямлі,
Як,салодка напіўшыся,стынуць палі.

Тым спакоем чароўным,што вокал струіцца,
Як хаваюць пад лісцікі вочкі суніцы,
Як праз ніткі вады дарыць сонца святло,
Што пад ногі мае белай плямай лягло.

Я заўсёды чакаю цябе з нецярпеннем,
З хваляваннем душы,з непакоем таемным…


Пожаловаться на стихи

Оставить рецензию

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Стихи.бай